Stemmen

Pas na 29 oktober, dat is later dan anders, vertrekken ze met hun camper naar het zuiden. Want de buurman wil de verkiezingen niet missen. Hij wil het meemaken, in Nederland.

Hij zit er heel anders in dan ik. Het zal mij een zorg zijn of we nu een centrum-rechts of een centrum-links kabinet krijgen. Ik heb besloten niet meer mee te doen: ik ga – voor het eerst in m’n leven – niet stemmen. Want er is geen enkele partij waarop ik dat zou willen doen.

Ik beschouw mezelf als links, was zeker 25 jaar lid van de SP. Maar links heeft het over genocide in Gaza, staat niet helemaal afwijzend tegenover Hamas, en dus val ik uit de boot.

Ik hoopte dat de PvdA-ers die tegen de fusie met GroenLinks waren een nieuwe sociaal-democratische partij zouden oprichten. Het gebeurde niet.

Dan maar Nieuw Sociaal Contract, dacht ik. Maar ik had al spijt van mijn stem toen ze zich in Europa aansloten bij de christendemocraten van Ursula, wat gewoon een rechtse club is. En nu ik zie dat NSC de aftrek van de hypotheekrente in stand wil houden, weet ik zeker dat het mijn partij niet is.

Nog rechtser, nee dat kan helemaal niet. Beste mensen hoor, die Dylan en die Joost, maar op mij hoeven ze niet te rekeningen. En dus…

Ik kijk ook niet uit naar 18 maart 2026, de gemeenteraadsverkiezingen. In Utrecht besloot een ruime meerderheid van de raad om als eerste gemeente in Nederland de term genocide officieel te gebruiken voor de situatie in Gaza. Dat is geen kattenpis, een stad die een politieke rol wil spelen op het wereldtoneel.

De raad en het college beslissen soms dingen waarmee ik het absoluut niet eens ben. Ik ben dan een beetje boos, maar dat gaat over. Ik leg me er bij neer.

In dit geval kan ik dat niet. Het voelt als een klap in m’n gezicht. Ik vind het onbestaanbaar dat de stad waarin ik woon zich een oordeel aanmatigt over een conflict ver weg. En dan ook nog eens een opvatting heeft die ik absoluut niet deel.

Verbinding, inclusie, die woorden neemt de gemeente voortdurend in de mond. Maar ik voel me nu in één keer veel minder verbonden met de stad.

Op wie zou je volgend jaar dan nog kunnen stemmen? Stadsbelang, de partij van Cees Bos, had geen goed woord over voor de genocide-motie. Jammer dat zijn fractie slechts uit één persoon bestaat.

Dat moet maar eens veranderen.