Terschelling

2004

Zelfs op een grauwe winterdag geeft Terschelling een vakantiegevoel. Er hangt een atmosfeer van gezonde fietstochtjes en kruidenbitter bij de open haard. Geen wonder dat dit eiland kan leven van het toerisme. Maar alles heeft zijn prijs. Ook in het stille seizoen merk je dat, al is het op een andere manier. Duidelijker dan anders zie je hoeveel de natuur heeft ingeleverd. Nu de blaadjes zijn gevallen functioneren de coulissen maar half. De leeggewaaide struiken en bomen bieden meedogenloze doorkijkjes op caravanterreinen en complexen identieke vakantiebungalows. Hoever mag je gaan? Wanneer gaan belangen te ernstig botsen? Op Terschelling lijkt de grens bereikt. Meer kan het eiland niet aan. Een paar stappen verder en het unieke gaat er af.